I remember what my dream was about; there was a death-eater... And I called a Patronus charm.. But it did't work, or it was like super weak.. Weird weird dream.
I'm so weird.
Hoe can this feel so right when it's so wrong?
Did you ever experienced that weird feeling? That feeling when you get when you look yourself in the eyes in the mirror? That feeling that you have to look away? That you can't stand to look at yourself? Not ashamed, more.. powerless..
Yeah, I have that sometime.
I'm weird
This summer will be amazing. Every thing will finally be over.
Who am I kidding? I know that's not true.
More excited to go to the Primark with my bestie, then to study for my math exam... I'm so weird. And stupid.
What's wrong with me?
Langzaam aan groeide er een soort van grijze wolk boven mijn hoofd. Dat heb je soms als je ouders uit elkaar zijn.. En als je ma dan een nieuwe vriend heeft en ze is blij. Je pa ook. Dan heb je soms opeens een grijze wolk boven je hoofd. En soms komt er onweer uit en soms regen. In ieder geval, ik heb dat..
Nu was het een best wel rustige donkere wolk, maar als nog hing hij boven m'n hoofd.
Het stomme is, je kunt er niks aan doen. Ik wil dat die rot wolk weg gaat, maar hij is net zo koppig als mij. Het is verschrikkelijk. En daarom noem ik 'm Fok. Omdat hij zo verschrikkelijk is. Nog verschrikkelijker dan mij. Want ik was verschrikkelijk en niemand wist precies waarom. Of wat ik deed. Niemand vond mij waarschijnlijk verschrikkelijk. Alleen ik. En m'n moeder soms.
We stopte onder weg.
We dronken koffie en waterige chocolade melk in een vervallen cafeetje langs de kant van de weg.
Het was vreselijk weer en dat voegde niks moois toe aan mijn humeur.
Ik kreeg mij zin niet. En vond alles kut en klote.
En ik probeerde een dwars kind te zijn. Maar het lukte me niet, want ik was al volwassen genoeg om me ook zo te gedragen.
Ik wilde mijn zin doordrijven, maar ook dat lukte niet.
En dus luisterde ik maar gewoon naar mijn muziek van mijn iPod en las ik mijn boek.
Stick to the status quo, zeggen ze dan. Ik haat het.
Ik wil boos zijn. En schreeuwen. En huilen. En gillen. Omdat het niet hoort zo als het gaat. En het gaat niet zo als het hoort.
Dat mensen alles vragen is super irritant, en als mensen niks vragen.. Dat is nog veel erger.
The kiss from the dream still lingered on my lips. And I tried to hold on to it.
Because it was everything I always wanted to be.
Life's been pretty tough actually. And sad and stressful. But at the same time good and beautiful and happy..
I was in a bit of a roller coaster as far as emotions go.
I'm in the middle of my exams.
And I'm not sure at all if I'm going to pass.. So life takes pretty unexpected turns. All the time.
Heb je ook wel eens dat je met dingen zit, niet perse problemen, maar gewoon dingen waardoor je je klote voelt, en dat de personen waar van je wilt dat ze luisteren en interesse tonen, of de mensen die interesse zouden moeten tonen ook al boeit het ze soms geen flikker, dat zij juist de personen zijn die niet luisteren op die momenten.. ? Die aan komen met hun eigen rottigheden en eigen verhalen waarom ze zo'n kut leven hebben, maar gewoon niet naar jou verhaal luisteren?

