Je ouders zijn gescheiden. Soms kan dit het vreselijkste lijken in je hele leven. Alles is door elkaar en niet zoals het hoort te zijn. Je hebt opeens twee huizen en als je ouders nieuwe relaties hebben ook nog eens een heleboel nieuwe mensen om je heen waar je aan moet wennen en rekening mee moet houden.
Als je al wat ouder bent en je zelf uit maakt wanneer je je ouders ziet, moet je je tijd verdelen. Je vertelt al je avonturen twee keer terwijl je twee keer in de week hetzelfde eet omdat je ouders dat toevallig allebei heel goed kunnen klaarmaken.
Als je wat jonger bent, wissel je misschien elk weekend van huis of om de twee weken, net hoe het is geregeld. Je moet je knuffels verslepen of de foto's van je beste vrienden en vriendinnen die je graag op je nacht kastje wil hebben.
Als je nieuwe mensen ontmoet zal er uiteindelijk altijd weer een moment komen dat je moet vertellen dat je oudere niet meer bij elkaar zijn. Je moet bij familie en mensen om je heen toe kijken hoe daar de ouders wel bij elkaar zijn.
Al deze dingen kunnen vervelend zijn en soms zelfs nog heel erg pijn doen.
Maar soms hé, soms dan is het gewoon even zo.
Soms dat zijn de dingen gewoon zoals ze zijn en lijkt het allemaal als of het een klein beetje zo hoort.
Ik zit op het moment van schrijven in de tuin van het kleine huisje van mijn vader. Hij is jarig en dat vieren we met familie en mijn zussen en zijn vriendin. En het is gewoon zo. Het is gezellig, de zon schijnt en ik geniet enorm.
Mijn moeder heeft me vanochtend gefeliciteerd met mijn vader en zij gaat dit weekend naar haar vriend. Het is gewoon even zoals het is.
En dat is helemaal niet erg!
Lots of love,
Hannah
No comments:
Post a Comment